Voormalig workaholic, oprichter van Minder Druk, hoofd van de ArtEZ Popacademie en trotse vader.
Jarenlang combineerde ik een jong gezin met een veeleisende leiderschapsrol. Mijn agenda zat vol, mijn hoofd bleef aan en mijn overtuiging was simpel: zolang ik maar hard genoeg werkte, hield ik alles onder controle.
Het tegendeel bleek waar.
Ik wilde architect worden. Het werd muziek.
Ik wilde architect worden. Het werd muziek.
Ik wilde graag architect worden. Uiteindelijk koos ik voor de muziek. Achteraf bleken die werelden dichter bij elkaar te liggen dan ik toen kon vermoeden.
Ik raakte niet alleen gefascineerd door muziek, maar vooral door de theoretische constructie erachter: hoe ritme, melodie, harmonie en vorm elkaar in samenhang versterken.
Als basgitaarstudent aan het Conservatorium van Amsterdam nam ik geen genoegen met minder dan een 9. Ik ontwierp mijn studie zo doelgericht dat ik met gemiddeld anderhalf uur oefenen per dag cum laude afstudeerde.
Daar ontdekte ik al vroeg dat goede resultaten niet per definitie meer tijd vragen, maar wel een doordachte structuur.
Toch speel ik inmiddels geen basgitaar meer. Mijn perfectionisme overschaduwde steeds vaker het plezier. Tegelijk ontdekte ik waar mijn werkelijke kracht lag: complexe structuren doorgronden, patronen verbinden en van losse onderdelen een klinkend geheel maken.
De architect in mij is nooit verdwenen. Alleen het materiaal veranderde.
Ik wilde basgitarist worden. Ik werd hoofd van de Popacademie.
Na mijn studie werd ik basgitaar- en theoriedocent aan het Conservatorium in Enschede. Ik kreeg de opdracht een nieuwe opleiding op te richten en groeide al snel door naar een leidinggevende functie.
Zoals zoveel professionals kreeg ik verantwoordelijkheid voor mensen, kwaliteit, besluiten en resultaten zonder ooit te hebben geleerd hoe je je gedrag, aandacht, planning, samenwerking en digitale werkomgeving als één geheel organiseert.
Mijn verantwoordelijkheid groeide, maar mijn manier van werken groeide niet mee. Ik bleef vaak tot diep in de nacht doorwerken en geloofde dat de rust vanzelf zou komen zodra mijn takenlijst eindelijk leeg was.
Het breekpunt op de bank.
Het breekpunt op de bank.
Het echte besef kwam op een avond naast mijn zoon. We keken samen televisie, maar in mijn hoofd was ik alweer bezig met de taken van morgen.
Toen raakte het me. Ik was lichamelijk aanwezig, maar mentaal mijlenver weg. Mijn werk vulde niet alleen mijn agenda. De open lussen, onafgemaakte beslissingen en voortdurende verantwoordelijkheid stonden tussen mij en de momenten die er werkelijk toe deden.
Ik wilde mijn ambities blijven waarmaken, maar niet langer ten koste van wat mijn leven betekenis geeft. Niet mijn ambitie moest veranderen, maar mijn manier van werken.
Van losse oplossingen naar één werkarchitectuur.
Van losse oplossingen naar één werkarchitectuur.
Ik besloot niet alleen mijn agenda, maar mijn volledige manier van werken opnieuw te ontwerpen. Ik onderzocht gedrag, aandacht, planning, samenwerking en digitale organisatie. Ik las, testte, combineerde, schrapte en vereenvoudigde.
Daarin kwam mijn fascinatie voor psychologie en de werking van het brein samen met mijn systeemdenken. Ik wilde begrijpen waarom we onze aandacht verliezen, keuzes uitstellen, in oude gewoonten terugvallen en onafgemaakt werk in ons hoofd blijven meedragen.
Gaandeweg begon ik anders naar werkdruk te kijken. Niet alleen als gevolg van hoeveel werk er ligt, maar ook als een ontwerpvraag: hoe is het werk eigenlijk ingericht?
Ik ging met dezelfde blik naar kenniswerk kijken als vroeger naar muziek. Niet naar ieder onderdeel afzonderlijk, maar naar de manier waarop alles samenwerkt. Aandacht, planning, informatie, technologie en samenwerking moesten niet ieder hun eigen logica volgen, maar samen dezelfde bedoeling ondersteunen.
Want zolang jij zelf voortdurend moet onthouden wat voorrang heeft, waar informatie staat, wat je hebt afgesproken en wie nog op iets wacht, draag jij in je hoofd de verbinding tussen al die losse onderdelen. Juist daar ontstaat onnodige druk.
In ruim 23 jaar dagelijkse leiderschapspraktijk groeiden losse inzichten zo stap voor stap uit tot de werkarchitectuur van Minder Druk: een samenhangende manier om kenniswerk doordacht in te richten, zodat de structuur steeds meer van het onthouden, zoeken, verbinden en bewaken van je overneemt.
Ik wilde een cursus maken. Het werd een systeem.
Ik wilde een cursus maken. Het werd een systeem.
Toen ik Minder Druk begon uit te werken, dacht ik eerst aan een cursus. Inzichten ordenen, uitleggen wat werkt en mensen stap voor stap meenemen. Maar hoe verder ik kwam, hoe duidelijker het werd: kennis alleen verandert je werkdag niet.
Op een druk moment wil je niet eerst bedenken welke les van toepassing is. Je wilt weten wat nu aandacht verdient, relevante kennis snel kunnen vinden, weten waar je werk en informatie thuishoren en daadwerkelijk tijd maken voor wat telt.
Daarom kon Minder Druk niet bij een verzameling lessen blijven.
De 3 pijlers vormen het inhoudelijke fundament en AI-Navigator dAIsy haalt naar voren wat voor jouw situatie relevant is. De Persoonlijke Online Werkplek geeft werk en informatie een voorspelbare plek. De Focusplanner helpt je kiezen, focussen en uitvoeren. En met de maandelijkse Check-in zie je wat goed werkt, waar nieuwe druk ontstaat en waarop je wilt bijsturen.
Die onderdelen staan niet los naast elkaar. Ze zijn bewust zo ontworpen dat ze elkaar versterken.
Zo werd een cursus een systeem.
Het effect begint niet pas nadat je alles hebt geleerd. Vanaf dag 1 leer je wat voor jouw situatie relevant is en pas je dat direct toe in je gewone werk. Zo bouw je stap voor stap een werkstandaard waarop je ook op drukke dagen kunt vertrouwen.
Iedere dag opnieuw getest in de praktijk.
Iedere dag opnieuw getest in de praktijk.
Vandaag geef ik met aanzienlijk minder druk leiding aan de ArtEZ Popacademie, een dynamische kennisorganisatie die zes keer op rij is bekroond als Topopleiding.
Voor de Popacademie ontwikkelde ik samen met een fijn team een vernieuwend onderwijsconcept waarin artistiek vakmanschap en ondernemerschap structureel met elkaar zijn verbonden. Die onderscheidende aanpak kreeg internationale erkenning en werd onder meer belicht door The Huffington Post. Daarnaast bouw ik Minder Druk op.
Die rollen concurreren niet met elkaar. In beide verbind ik uiteenlopende inzichten tot een samenhangende aanpak die zich in de praktijk moet bewijzen. Mijn dagelijkse leiderschapspraktijk is het veld waarin het Minder Druk Systeem steeds opnieuw wordt gebruikt, getoetst en aangescherpt. Ik ben geen productiviteitsgoeroe vanaf de zijlijn, maar een ervaren gids die iedere dag werkt volgens dezelfde werkstandaard die ik anderen leer.
Over het onderwijsconcept dat ik samen met het team voor de Popacademie ontwikkelde, schreef Michael Thaut:
Michael Thaut PhD
Scientific Director, Center for Biomedical Research in Music · Colorado State University
De echte winst.
De echte winst.
De grootste winst is niet wat ik bereik of hoeveel meer ik kan doen. Het is dat ik mijn werk kan afsluiten zonder dat het ’s avonds en in het weekend in mijn hoofd doorgaat.
Ik ben er weer voor de mensen die belangrijk voor me zijn, niet alleen fysiek, maar met mijn volle aandacht. Er is ruimte voor mijn gezin, gezondheid en de momenten die het leven betekenis geven. En doordat mijn werk niet meer constant mijn vrije tijd inloopt, begin ik de volgende dag met meer rust en frisse energie.
Dat is waar Minder Druk uiteindelijk over gaat. Niet minder ambitie, maar meer regie over waar je tijd, aandacht en energie naartoe gaan.
Werk is bedoeld om bijzondere momenten mogelijk te maken. Niet om ze in de weg te staan.
Waar ik voor sta.
Ik geloof dat werk belangrijk is, maar niet belangrijker dan het leven. Dat ambitie en kwaliteit niet afhankelijk mogen zijn van voortdurende mentale uitputting. En dat structuur mensen niet moet vastzetten, maar dragen en vrijmaken.
Ik geloof ook niet in losse oplossingen voor problemen die met elkaar samenhangen.
Gedrag, keuzes, planning, informatie, technologie en samenwerking beïnvloeden elkaar voortdurend. Wanneer die onderdelen vanuit één logica samenwerken, ontstaat synergie: het geheel werkt beter dan ieder onderdeel afzonderlijk.
Daarom help ik professionals, leidinggevenden en teams via werkarchitectuur hun manier van werken als één samenhangend geheel te herontwerpen. Zodat zij meer tijd overhouden voor wat werkelijk belangrijk is.
Het zware uitzoekwerk uit ruim 23 jaar praktijk is al gedaan. Jij kunt nu stap voor stap bouwen aan meer grip, rust en ruimte voor alles wat telt.
Ik gebruik AI als hulpmiddel bij onderzoek, structurering, uitwerking en de technische ontwikkeling van digitale hulpmiddelen. Ik bepaal zelf wat er nodig is, hoe het moet werken, hoe onderdelen samenhangen en wat ik uiteindelijk publiceer.
Technologie ondersteunt mijn werk. Ze neemt het denken en kiezen niet over. De basis blijft ruim 23 jaar praktijkervaring en dagelijkse toetsing in echt kenniswerk.
Geef je werk de juiste plek in je leven.
Eerst ervaren hoe Minder Druk werkt? Begin met de Gratis Starterkit ›
